Evin birine girip odanın dört bir yanına şeker atabileceğiniz ve nezaketiniz için teşekkür alabileceğiniz çok az durum vardır.
Gürcü Yeni Yılı bunlardan biridir.
Tabii doğru zamanda gelmeniz gerekir.
Yıl başladıktan sonra bir eve giren ilk kişinin özel bir sorumluluğu vardır. Geleneğe göre, hanenin şansı onlarla birlikte gelebilir.
Bu kişiye მეკვლე — Mekvle. denir.
Aile onu önceden seçmiş olabilir.
Güvendikleri biri.
Görmekten memnun oldukları biri.
Gelişi sağlık, mutluluk ve bolluk getireceğine inanılan, “iyi aya” sahip olduğu düşünülen biri.
Bu, bir misafirden beklemek için epeyce şeydir.
Ama misafir hazırlıklıdır.
Saçılacak şekerler ve yüksek sesle söylenecek dilekler vardır.
Geleneksel bir dua şöyle başlar:
“შემოვდგი ფეხი, გწყალობდეთ ღმერთი,
ფეხი ჩემი — კვალი ანგელოზისა.”
Kabaca tercümesi:
“İçeri adım atıyorum, Allah sizi kutsasın.
Adımlarım bir meleğin ayak izleri olsun.”
Şekerlerin taşıdığı başka bir dilek daha vardır: gelecek yılın tatlı geçmesi dileği.
Bu yüzden bir ziyaretçi eşiği geçer, sözleri söyler ve şekerleri odaya saçar. Şenlikli bir düzensizlik gibi görünen şey aslında çok kasıtlı bir karşılama hareketidir.
Hane ilk misafirini kabul ediyordur.
Ve bu misafir aracılığıyla yeni yılını kabul ediyordur.
Gelenek Mekvleoba olarak adlandırılır ve daha eski biçimleri bize iyi bir yılın eskiden çok pratik anlamlara geldiğini anlatır.
Bol bir hasat.
Sağlıklı hayvanlar.
Yiyebilecek kadar bir ev.
Kayıtlara geçen bölgesel geleneklerde mekvle sadece şeker değil aynı zamanda buğday veya pirinç de serperdi. Etnograflar bu jesti sembolik ekimle ilişkilendirir: yıl başlıyordu ve bolluk davet edilmeliydi.
Bu jestin bir çiftçi hanesinden bir şehir dairesine taşındığını hayal edin.
Hasat artık pencerenin dışındadır.
Ailenin geçimi tarlalarla ilgili olmayabilir.
Yine de, iyi dileklerle gelen biri olur.
Ayrıntılar bölgeye ve aileye göre değişir.
İnanç derecesi de değişir.
Ama eylem tanınır kalır: başlangıcı umut vaat eden birine emanet edersiniz.
İyi şansa tanıdık bir yüz vermekte çok Gürcüce bir şey var.
Elbette kutlamanın birçok kısmı size tanıdık gelecektir.
Işıkları açarız.
Ağaçları süsleriz.
Hediyeleri altına koyarız.
Çok fazla yemek hazırlar ve Aralık ayının son saniyelerini saymak için toplanırız.
Bu sahneler ortak bir bayram diline aittir.
Ancak Gürcistan'da hediyeler, süslenmiş ağaç ve gece yarısı kutlaması Yeni Yıl ile yakından ilişkilidir.
Gürcü Ortodoks Noel'i daha sonra, 7 Ocak'ta gelir.
Ve tanıdığınız ağacın yanında başka bir ağaç da olabilir.
Krem rengi.
Kıvrımlı.
Ahşaptan yapılmış, ilk bakışta neredeyse imkânsız gibi görünür.
ჩიჩილაკი — Chichilaki.
Bir zanaatkar genellikle fındık dalı alır ve dalları serbestçe kesmeden ince şeritler halinde tıraşlar.
Kıvrımlar bağlı kalır, merkezi gövde etrafında toplanır ve sıradan bir tahta küçük bir ağaca dönüşür.
Meyve ve şekerle süslenebilir.
Ayrıca “Basil’in sakalı” olarak da bilinir; bu onu Aziz Basil ile ilişkilendirir.
Chichilaki özellikle batı Gürcistan'da güçlü köklere sahiptir. Guria'da, Kalanda adlı yerel Yeni Yıl kutlamasının parçasıdır ve 14 Ocak'ta gözlenir.
Evet, 14 Ocak.
Bu, Eski Yeni Yıl'dır: Yulian takvimine göre 1 Ocak, gündelik hayatta kullandığımız Gregoryen takvimde on üç gün sonra düşer.
Takvim ikinci kutlamayı açıklar.
Tekrar toplanma isteği ise çok daha az açıklama gerektirir.
Guria'da Kalanda ayrıca peynir ve haşlanmış yumurta ile doldurulmuş hilal şeklinde börekleri de getirir. Başka yerlerde hazırlıklar farklı biçimler alır. Gürcistan'ın bölgelerinin sofrayı kurma ve yılı karşılama kendi yolları vardır.
Küçük bir ahşap ağaç sizi çok daha büyük bir hikâyeye götürebilir.
Artık birinin size გოზინაყი — Gozinaki. sunması gerekir.
Ceviz ve bal onun iki ana malzemesidir. Cevizler kavrulur ve doğranır, bal ısıtılır, karışım sürülür ve hâlâ sıcakken kesilir.
Çoğunlukla elmas şeklinde.
Doğru dokuyu yakalamaya çalışana kadar basitmiş gibi gelir.
Birçok ailede görev, en iyi yapan kişiye aittir. O kişinin deneyimi önemlidir: balın ne zaman hazır olduğunu bilmek, cevizin ne kadar ince doğranacağını, ne zaman karıştırmayı bırakıp şekil vermeye başlanacağını bilmek.
Birçok Gürcü için yalnızca kokusu bile Yeni Yıla aittir.
Ve işte yine tatlılık.
Kapıdan taşınmış.
Odaya saçılmış.
Mutfakta hazırlanmış ve bir sofrada paylaşılan.
Dilek fiziksel bir form bulmaya devam eder.
Sonra 2 Ocak gelir.
ბედობა — Bedoba, “kader günü.”
Halk inancına göre, bu günü nasıl geçirirseniz geri kalan yılın nasıl geçeceğini o belirlemeye yardımcı olur.
İyi şirket özellikle aranan olur. Aynı şekilde nezaket, keyif ve gereksiz bir kavga çıkarmaktan kaçınmak da önem kazanır.
Bir tartışmayı ertelemek için daha kötü nedenler yoktur.
Kelimenin tam anlamıyla alındığında, bu kadar büyük bir talebi bir güne yüklemek epeyce ağırdır. Gelenek olarak ele alındığında ise oldukça iyi bir soru sorar:
Yılınızda nelerin olmasını istersiniz?
Ve bazılarının şimdi yerini açabilir misiniz?
2 Ocak'ın gelecek on iki ayı düzenleyebileceğine inanmak zorunda değilsiniz; insanların geleneği neden sürdürdüğünü anlamak için.
İyi geçirilen bir gün zaten bir şey ifade eder.
Bu gelenekler Gürcü Yeni Yılı'nı saatin on ikiyi vurduğu andan çok daha geniş yapar.
Arkasında hazırlık vardır: bir dalı tıraş eden eller, cevizi doğrayan, masayı düzenleyen.
Düşünülmesi gereken insanlar vardır: kim ilk gelmeli, kimi ziyaret etmeli, günü kimle geçireceksiniz.
Ve elinizde tutacak kadar somut dilekler vardır.
Biraz tatlı bir şey.
Paylaşılan bir şey.
Başkasının evine getirilen bir şey.
Yılın ne getireceğini bilemeyiz.
Ama başlangıcına ne getireceğimize karar verebiliriz.
Gürcistan'da bu, bir avuç şeker, bir büyüğünüzden öğrenilmiş bir dua ve kapıya bir vuruş olabilir.
Eğer Yeni Yılı Gürcistan'da — sadece bir ziyaretçi olarak değil, bizim kendi kutlayış biçimimizle — karşılamak isterseniz, bize Georgia Countdown, 28 Aralık–2 Ocak. sırasında katılın.
Gürcü gelenekleri, şenlik sofraları, kış manzaraları ve birlikte geçirilen sıcak bir Yeni Yılı keşfeden küçük grup bir yolculuk.
Fiyat: kişi başı 2.870 GEL
