Er worden meer dan 7.000 talen gesproken in de wereld.
De meeste delen hun alfabet met andere talen.
Georgië besloot een eigen alfabet te maken.
Geen variant van een ander.
Geen geleend schrift dat in de loop der tijd is aangepast.
Eigen.
Als je langs een pagina met Georgische tekst liep, zou je misschien geen enkele letter herkennen.
ქ (k')
ღ (gh)
ჟ (zh)
ჭ (ch')
ყ (q')
Voor veel mensen lijken het SYMBOLEN.
Voor Georgiërs zijn het het begin van VERHALEN.
En dat is precies wat ze zo BIJZONDER maakt.
Het Georgische alfabet lijkt niet op Latijn.
Het lijkt niet op Cyrillisch.
Het lijkt niet op Arabisch of Grieks.
Het lijkt op zichzelf.
En anders dan veel alfabetten in de wereld, behoort het vrijwel uitsluitend tot één taal.
Russisch wordt door meerdere landen gebruikt.
Arabisch verspreidt zich over continenten.
Het Latijnse alfabet wordt door honderden talen gebruikt.
Maar wanneer je Georgische letters ziet, is er weinig twijfel over waar ze vandaan komen.
Eeuwenlang hebben deze vormen de GEDACHTEN, ANGSTEN, HOOP en DROMEN van een hele natie gedragen.
Ze hebben overwinningen en hartzeer vastgelegd.
Geboortes en afscheid.
Gedichten en beloften.
Niet alleen woorden.
EEN MANIER OM DE WERELD TE ZIEN.
Wat veel mensen niet beseffen, is dat Georgisch door zijn geschiedenis heen niet één alfabet heeft gehad.
Het heeft DRIE.
ASOMTAVRULI
Monumentaal en geometrisch, alsof het rechtstreeks in steen is gekerfd.
NUSKHURI
Elegant en vloeiend, bewaard in manuscripten en kloosters.
MKHEDRULI
Het schrift dat tegenwoordig in het dagelijkse Georgië wordt gebruikt, van boeken en kranten tot sms'jes en cafémenu's.
Elk ZIET er anders uit.
Elk BEHOORT tot een andere eeuw.
En toch VOELEN alle drie op de een of andere manier onmiskenbaar Georgisch.
Samen vormen ze een van de weinige volledig UNIEKE schriftsystemen ter wereld.
Tegenwoordig worden alle drie Georgische schriftsystemen door UNESCO erkend als onderdeel van het immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid.
Niet omdat ze oud zijn.
Omdat ze nog steeds leven.
Maar misschien is het meest opmerkelijke dat deze letters nooit museale objecten werden.
Eeuwenlang hebben generaties Georgiërs precies deze vormen gebruikt om te schrijven
Gebeden en gedichten
Liefdesbrieven en wetten
Liederen en handtekeningen
Huwelijksgeloften
Koninklijke decreten
Schoolschriften
Afscheidsbrieven
Familie-recepten doorgegeven van de ene generatie op de andere
Epische literatuur
En Privégedachten nooit bedoeld voor de ogen van iemand anders
De letters gingen van hand tot hand.
Het handschrift veranderde.
De wereld veranderde.
Het gesprek ging door.
En misschien is dat waarom het zo BIJZONDER voelt.
Omdat het meer is dan een verzameling SYMBOLEN.
Het is een draad die mensen verbindt die honderden jaren van elkaar leefden, maar toch schreven met vormen die ze nog steeds zouden herkennen.
Soms begint overleven met iets eenvoudigs als een ALFABET.
