Sevanavank Monastery, gelegen op een rotsachtig schiereiland in Lake Sevan in Armenië, is een schitterend voorbeeld van middeleeuwse Armeense architectuur. Oorspronkelijk was het schiereiland een eiland, gescheiden van de kust door heldere, visrijke wateren. Eind 8e eeuw vestigden zich hier monniken die een eenvoudige kapel en cellen bouwden. Door de gunstige ligging breidde het klooster zich in de loop van de tijd uit met muren, wachttorens, kerken en andere gebouwen.
Tegenwoordig zijn van het 9e-eeuwse klooster slechts twee tempels bewaard gebleven – Surb Arakelots en Surb Astvatsatsin – temidden van talrijke khachkars. Gebouwd van zwarte tufsteen, tonen deze kruisvormige kerken verfijnd metselwerk en staan ze bekend om hun karakteristieke trommels, dakranden en bogen. In de hoofdkerk bevindt zich een unieke khachkar met een voorstelling van Jezus Christus met Mongoolse trekken, die de artistieke stijlen van de 12e en 13e eeuw weerspiegelt.
Gedurende haar geschiedenis heeft Sevanavank vele invasies doorstaan, van Arabische legers tot de troepen van Timoer Lenk en anderen. Nadat de laatste monnik in 1930 vertrok, raakte het klooster buiten gebruik. Nu staan de zwarte tempels van Sevan als stille wachters boven het oude meer en bieden ze adembenemende uitzichten op de omliggende bergen en het water.
De geschiedenis van Sevanavank is doordrenkt met legendes, waaronder die van Mashtots Eghvardetsi en prinses Mariam. In 874 stichtte Mariam het klooster nadat zij door Mashtots' visioen — waarin de 12 apostelen hem opdroegen een kerk te bouwen ter hunner ere — was geïnspireerd. Tegenwoordig is Sevanavank een geliefde toeristische bestemming en een belangrijk historisch en cultureel erfgoed van Armenië.
