Het Shirvanshahs' Palace, een architectonisch meesterwerk uit de 15e eeuw, prijkt in het hart van de binnenstad van Bakoe. Deze UNESCO-werelderfgoedlocatie vormt samen met de Maiden Tower een historisch ensemble dat de culturele continuïteit van zoroastrische, sasanidische, Arabische, Perzische, Shirvani-, Ottomaanse en Russische invloeden weerspiegelt.
Gebouwd in een periode van politieke en sociale stabiliteit diende het paleis als residentie van de gouverneurs van Shirvan. Het paleiscomplex bestaat uit negen gebouwen, waaronder het hoofdgebouw, de Divankhane (gerechtszaal), het Derwisj-mausoleum, de Oostelijke Poort (portaal), de paleismoskee, de Key-Qubad-moskee, de grafkelder van het paleis, een hamam (badhuis) en een ovdan (waterreservoir).
Het complex, gebouwd op rotsachtig terrein, beslaat drie binnenplaatsen met gebouwen die boven elkaar oprijzen. Ondanks het ontbreken van één overkoepelend architectonisch plan vormen de constructies een harmonisch geheel. Voor de bouw is lokale kalksteen gebruikt, bekend als "badamdam", die het complex zijn karakteristieke uitstraling geeft.
Door de eeuwen heen wisselde het Shirvanshahs' Palace meerdere keren van machthebbers als gevolg van oorlogen tussen Iran en Turkije; beide rijken lieten hun sporen na in het fort. In 1723 raakte de noordoostelijke gevel van de paleismoskee beschadigd bij een aanval door troepen van Peter I. Nadat Azerbeidzjan in 1828 door Rusland was geannexeerd, werd het paleis tot hoofdkwartier omgevormd, wat aanzienlijke schade aan de oorspronkelijke structuur veroorzaakte.
Beleids- en restauratie-inspanningen begonnen in 1918 met een decreet van de Republiek Azerbeidzjan, gevolgd door restauratiewerkzaamheden in 1932. In 1964 werd het paleiscomplex tot museumreservaat verklaard en onder staatsbescherming geplaatst. Vandaag staat het Shirvanshahs' Palace als een getuigenis van Azerbeidzjans rijke geschiedenis en architectonische vakmanschap en trekt het bezoekers van over de hele wereld die zich verwonderen over zijn schoonheid en betekenis.
