Paravani Gölü'nün sakin kıyısında, Samtskhe-Javakheti bölgesinde konumlanan Poka Azize Nino Manastırı, Gürcistan'ın zengin Hıristiyan mirasının görkemli bir kanıtıdır. Efsaneye göre Kapadokya'dan Mtskheta'ya uzanan zor yolculuğu sırasında Azize Nino burada iki gece dinlenmiştir.
Bu dingin mekânda Azize Nino derin bir âlem gördü: Parlak bir adamla karşılaştı ve ondan Mtskheta'daki krala Kurtarıcı'nın mührünü taşıyan bir belge ulaştırmasını emretti. Kutsal Bakire'ye dua ettikten sonra yola devam eden Nino'nun izleri, Gürcistan'ın ruhani tarihine sonsuza dek kazındı.
Poka Azize Nino Manastırı, küçük ama sanatsal değeri yüksek bir 11. yüzyıl Gürcü mimarisi eseridir ve bu kutsal karşılaşmanın anısını yaşatır. Tarihi önemi kadar estetik değeri de bölgedeki diğer yapılardan onu ayırır.
1989'da yeniden canlandırılan manastıra 1992'de bir rahibe topluluğu katıldı; bugün manastırda ibadetle günlük hayat iç içe sürmektedir. Rahibeler burada yalnızca maneviyatı korumakla kalmaz, aynı zamanda ziyaretçilerin tadına bakabileceği ve götürebileceği nefis peynirler, çikolatalar ve diğer el yapımı lezzetler üretirler.
Süslemeli kapı ve pencerelerle bezeli manastır bir mimari mücevherdir. Zamanın tahribatına rağmen iç mekânda eski eserlerin parçaları korunmuştur. Teknik ustalığı ve sanatsal değeriyle Javakheti'nin en seçkin anıtları arasında yer alır.
Bugün restore edilmiş kilise gururla ayaktadır; doğu cephesi, Azize Nino'nun Gürcistan'a ilk adım attığı noktaya bakar. Bu noktayı anmak için mütevazı bir taş obelisk dikilmiştir.
Poka Azize Nino Rahibeleri sadece ibadet mekanı değil, aynı zamanda bir topluluk merkezidir. Rahibeler bir cemaat okulu işletir, yerel çocuklara çeşitli dersler verir ve halka ücretsiz sağlık hizmeti sunar. Emaye atölyesi "Pokani" ayin eşyaları ve ikonalar üreterek manastırın günlük yaşamına ruhsal bir dokunuş katar.
Manastırın bayramı, Azize Nino'nun Gürcistan'a girişini anımsatan 1/19 Haziran'da kutlanır. Poka Azize Nino Manastırı'nı ziyaret etmek, Gürcistan'ın Hıristiyan mirasının kalbine yapılan bir yolculuk; geçmişe bir adım ve halkın yaşayan inancına tanıklık etme fırsatıdır.
