Hoog op een heuvel in Goraberezhouli, onderdeel van het gemeentelijk gebied van Chokhatauri, staat Eristavi Fortress-Hall als een getuigenis van adel en oud militair vernuft. Gebouwd in de 17e–18e eeuw was deze vesting geen decorstuk — het weerspiegelde de strategische kracht van die tijd. Stel je massieve muren voor, elk 5 meter hoog en 25 meter lang, die ooit weerklonken van kanongebulder. Binnen die muren bevinden zich een landbouwgebouw en een kelder, tastbare sporen van de adellijke levenswijze. Net ten oosten staat een halfvervallen kapel, een stil monument voor het verstrijken van de tijd.
Aan de vesting grenst een dendrologisch bospark, een groene enclave vol zeldzame, eeuwenoude aanplant. De wijsheid van een driehonderdjarige eik, de sierlijke hoogte van een reuzensequoia en de bijzondere aanwezigheid van pencil trees, candy trees en de Japanse aardbeiboom tonen de pracht en ouderdom van de natuur.
Reizigers van Chokhatauri naar Goraberezhouli maken met een korte omweg van twee kilometer bij de poorten hun entree tot deze tuin-oase. De tuin van één hectare was ooit het pronkstuk van de Eristavebs (de hertogen) en is erkend als nationaal monument — één van de zeven in Guria. In dit weelderige landschap ligt het beschermde verblijf van de familie Eristavi. Informatieborden vertellen over een vesting uit de 17e eeuw, wijzen op een voormalig woonhuis en vermelden een 22 meter diepe artesische bron.
Te midden van het loof kan de bezoeker een theestruik aantreffen, een levend stukje Georgische theegeschiedenis. De familie Eristavi was pionier in deze aromatische teelt; Mikhail Eristavi toonde al in 1864 zijn theebereiding met eenvoudige technieken op landbouwtentoonstellingen. Eristavi Fortress is meer dan een locatie; het is een weefsel van verhalen die eeuwen overspannen. Met lopende restauratiewerkzaamheden zal de historische kern nog feller gaan stralen en nodigt het bezoekers uit zich onder te dompelen in de rijke geschiedenis van Guria.
