Matenadaran, Instytut Badawczy Starożytnych Manuskryptów Mesropa Mashtotsa, mieści jedną z największych na świecie kolekcji starożytnych manuskryptów ormiańskich. Założony w 1959 roku i nazwany na cześć Mesropa Mashtotsa, twórcy alfabetu ormiańskiego z początku V wieku, instytucja ta liczy ponad 17 000 rękopisów, w tym 14 500 w języku ormiańskim i 2 500 w językach obcych, takich jak arabski, asyryjski, perski, indyjski, rosyjski, gruziński, łaciński i etiopski.
Imponujący bazaltowy budynek, zaprojektowany przez architekta Marka Grigoryana, nawiązuje do ormiańskiej architektury średniowiecznej. W 2011 r. do kompleksu dołączono nowy gmach zaprojektowany przez architekta i muzyka Arthura Meschiana, aby pomieścić rozrastające się zbiory. Przy wejściu do Matenadaran stoją posągi Mesropa Mashtotsa oraz historyka z V wieku, Koryuna, a przednie arkady budynku zdobią pomniki ważnych postaci kultury ormiańskiej, takich jak Movses Khorenatsi, Mkhitar Gosh, Frik, Toros Roslin, Grigor Tatevatsi i Anania Shirakatsi.
Wewnątrz Matenadaran zwiedzający mogą podziwiać mozaikę w holu przedstawiającą bitwę pod Awarajrem oraz triptyk-fresk "Historia Armenii" otaczający klatkę schodową, autorstwa artysty Van Khachatur. Instytucja prowadzi również badania nad ormiańskim piśmiennictwem, tekstologią, źródłoznawstwem, paleografią, średniowiecznym malarstwem książkowym oraz historiografią.
Zbiory Matenadaran obejmują manuskrypty sięgające V–VI wieku, w tym Ewangelię Etchmiadzin ze swoimi najstarszymi ilustracjami i miniaturami. Najstarszym kompletnym rękopisem jest Ewangeliarz Łazarza z 887 roku, największym — Charentir z Mush (1200–1202), a najmniejszym — Kalendarz z 1434 roku.
Założony w 1921 roku jako pierwszy ośrodek badawczy w Armenii, Matenadaran w Erywaniu dysponuje rozległymi zbiorami manuskryptów ormiańskich i obcych, ukazującymi bogatą historię i dziedzictwo kulturowe narodu od jego początków po XIX wiek.
