Góra Ararat, wygasły wulkan i najwyższy punkt Turcji, leży na wschodzie kraju, blisko granic z Iranem i Armenią. Składa się z dwóch szczytów: Wielkiego Araratu (5 137 m) i Małego Araratu (3 927 m). Ten imponujący masyw owiany jest mitami, legendami i znaczeniem historycznym.
Nazwa Ararat prawdopodobnie pochodzi z tekstów biblijnych, asyryjskich i babilońskich. W Biblii Góra Ararat po raz pierwszy pojawia się w VII wieku jako miejsce, gdzie Arka Noego osiadła po potopie.
Góra Ararat od zawsze była jednym z głównych symboli Armenii, gdyż historycznie znajdowała się na obszarze Wyżyny Armeńskiej. W 1923 roku traktat pokojowy między Turcją a ZSRR przyznał ten obszar Turcji. Republika Armenii, powstała po rozpadzie ZSRR w 1991 roku, nie uznała tej umowy. Uważa Górę Ararat za historycznie i prawnie część swojego terytorium — nawet herb Armenii zawiera wizerunek tej ukochanej góry. W Armenii Ararat nadal przez wielu uważany jest za miejsce święte.
Legendom Gór Ararat towarzyszy od wieków tajemnicza aura wśród Ormian. Góra była czczona i wierzyło się, że zamieszkują ją dusze odważnych obrońców, którzy bronili jej przed najeźdźcami. Ze względu na religijne znaczenie Ararat przez wieki uważano, że zwykłym śmiertelnikom nie przystoi zdobywać jej szczytu.
Góra Ararat wciąż inspiruje wielu, w tym samych Ormian. Jej śnieżne stoki oferują wspaniałe widoki na Turcję, Iran i Armenię, a sława i historia góry przyciągają zainteresowanie z całego świata.
