Atashgah w Tbilisi, położony zaledwie 100 metrów na wschód od Holy Mother of God Church of Bethlehem, jest świadectwem bogatej i różnorodnej historii religijnej Gruzji. Znany także jako Ateshgah, ta starożytna świątynia ognia zaratusztrianizmu z perskiego oznacza „miejsce ognia”, odsłaniając fragment sakralnych rytuałów, które niegdyś odbywały się w jej świętych murach.
Ukryty na historycznych zboczach na północny wschód od posągu Mother Georgia, Atashgah to skromna ceglana budowla osłonięta zakrzywionym dachem z pleksi. Jest jedną z najstarszych zachowanych budowli sakralnych w Tbilisi, dyskretnie wtopioną wśród nowoczesnej architektury miasta i usytuowaną w historycznej części stolicy Gruzji.
Choć dokładna data budowy pozostaje owiana tajemnicą, Atashgah uważa się za wzniesiony w okresie sasanidzkim (224–651 AD), kiedy Gruzja była częścią rozległego Imperium Perskiego. Ten czas charakteryzował rozkwit zaratusztrianizmu, a Atashgah pełnił rolę ważnego ośrodka duchowego, znanego z aromatycznych ognisk rozpalanych drewnem z sadów. Twierdzenie o byciu „najbardziej na północ położoną zoroastryjską świątynią ognia na świecie” tylko podkreśla jego wyjątkowe znaczenie religijne.
Odporność Atashgah na historyczne przemiany jest godna podziwu. Gdy Tbilisi przechodziło z rąk Persów do tureckich muzułmanów w burzliwych czasach wojen, świątynia tymczasowo pełniła funkcję meczetu. Później służyła jako magazyn, a nawet przestrzeń mieszkalna. Pomimo tych przekształceń duchowa istota Atashgah pozostała, co przyczyniło się do wpisania jej na listę Pomników o Znaczeniu Narodowym Gruzji.
Rząd Norwegii, dostrzegając jego historyczne i kulturowe znaczenie, włączył się w 2007 roku do projektu renowacji Atashgah. Dzięki tym działaniom Atashgah stoi dziś jako symbol bogatej historii religijnej Gruzji, gotowy przyjąć odwiedzających pragnących poznać dziedzictwo zaratusztrianizmu w tym pełnym życia kraju.
